Tag: crochet

Een speciaal project

Dit jaar is het 43 jaar geleden dat mijn oma Hermina is overleden aan borstkanker, mijn vader was toen tien jaar en ik heb haar helaas nooit gekend. Desondanks noem ik haar mijn oma.

Soms heb je van die speciale projecten..

Een paar jaar geleden hebben wij de gezinsverzorgster gevonden die in die tijd heel veel heeft betekend voor de familie toen mijn oma ziek was. Ze vertelde dat ze nog een doos haakwerk in de schuur had staan van mijn oma, dit mocht ik hebben maar ze wist op dat moment niet waar het was. Nieuwsgierig als ik was besloot ik anderhalf jaar terug een mail te sturen met de vraag of het haakwerk toevallig al boven water was en ja hoor ik zou binnen twee dagen een pakketje ontvangen.

De doos openen was een emotioneel moment, in de doos bevonden zich een soort mal om wolbloemen mee te maken, garen en een aantal wolbloemen, bloemen die zij heeft gemaakt (waarschijnlijk meer dan 43 jaar terug) en die ooit samen een deken hadden moeten vormen..

Daarom besloot ik een herinneringsdeken te haken voor mijn vader. De basis kleur heb ik donker gehouden zodat de bloemen er echt uit zouden springen. Het midden van de deken bestaat uit granny (vertaald naar het Nederlands is dat oma) squares, hierop heb ik de bloemen die zij heeft gemaakt bevestigd. In de rand heb ik garen verwerkt waar ook de bloemen van zijn gemaakt. Ik heb zo toch een beetje haar haakwerk af kunnen maken..

Lieve creatieve oma als je er nog was geweest dan zaten we nu vast samen te haken, rust zacht.

“Haken is stom?!”

Mijn hele leven tot 6 maanden geleden riep ik te verkondigen: 'Haken is stom!'. Ik heb er het geduld niet voor en het lukt niet, dus is het stom. Totdat ik zwanger was en lid werd van een haakgroep op Facebook. Ik vergaapte me aan de één na het ander met liefde gehaakt cadeau voor het aankomende kleinkind, of het zorgvuldig met liefde gehaakte dekentje voor de aankomende spruit. Wauw wat maakt men mooie creaties, dat wil ik ook! Ik werd er bijna een beetje jaloers van..

 

Oefenen, oefenen, oefenen..

Door de goede tips die ik las in de reacties trok ik de stoute schoenen aan en ging ik rondneuzen op Youtube naar goede tutorials. Want ik ben iemand die het moet zien om het na te kunnen doen. Daarnaast ben ik ook zo eigenwijs dat ik meteen een, voor mij toen ingewikkeld patroon, kies zodat ik meteen resultaat heb in plaats van een gehaakt proeflapje waar je niks mee kan. Ik pakte een bol wol en ging er voor. Kijken, haken, pauzeren, schrijven, uithalen, kijken, haken, pauzeren, schrijven enz. tot ik een laarsje in mijn handen had. En wat was ik trots! Het liefst rende ik de straat op en liet ik het gehaakte werkje aan iedereen zien (in plaats daarvan rende ik naar mijn hond en showde trots wat ik had gemaakt). Wauw, dit had ik gehaakt, GEHAAKT, ik kan het blijkbaar dus wel. Zo ging ik steeds meer tutorials kijken en ‘nadoen’. Op een gegeven ogenblik had ik de basissteken door en wist ik wat ze betekenden. Dit betekende dus ook dat ik vanaf dat moment ook patronen kon lezen, hoera! En wat gaat er nu een wereld voor me open. Het ene na het andere laarsje rolt uit mijn haaknaald en lieve zwangere vriendinnen of familie krijgen nu ook een met liefde gehaakt presentje voor de aankomende kleine spruit.

Twijfel je nog of je kunt haken na het lezen van dit verhaal? Nou ik zou zeggen als ik het kan, dan kan jij het ook.